Eenzaamheid… (II)

In januari stond het actieprogramma Een tegen eenzaamheid Baarn 2019-2022 op de raadsagenda. Dat programma kwam tot stand in aansluiting op de landelijke campagne Eén tegen eenzaamheid en een aanpikkende motie van de PvdA.

Tijdens de debatraad van 16 januari sprak de BOP haar zorgen uit over het ontbreken van aandacht voor het groeiende aantal verregaand eenzame inwoners, die ondanks het feit dat deze groep al in beeld is bij zorgverleners geen adequate ondersteuning ontvangt. Onze oproep vond weinig gehoor bij de overige raadsfracties. In de hoop dat verdieping in het onderwerp alsnog zou hebben gezorgd voor een andere kijk, dienden wij tijdens de besluitraad van 30 januari een amendement in. Dat bleek ijdele hoop, geen enkele van de overige raadsfracties stemde in met ons voorstel. Men was van mening dat de categorie eenzame inwoners waar wij op doelden al voldoende aan bod komt in het actieprogramma en de PvdA-motie.

De BOP staat hier anders in. Het actieprogramma Een tegen eenzaamheid Baarn somt voornamelijk op wat er al plaatsvindt op het terrein van de bestrijding van sociale eenzaamheid en biedt ons inziens onvoldoende middelen om de problematieken waar verregaand emotioneel eenzamen mee kampen doeltreffend aan te pakken. Wat dit betreft bood ook de motie geen soelaas. Zij legde een aantal administratieve opdrachten op het bordje van het college en bevatte bovendien overbodige pleiten voor buurtkamers en (groeps)cursussen wegwijs in de digitale wereld, initiatieven die al zijn aangekondigd door het college en/of al her en der worden aangeboden in de gemeente. Het zijn bovendien acties die niet aansluiten op de behoeften van de verregaand eenzamen waar wij op doelen. Het argument dat er in de motie aandacht werd gevraagd voor een specifieke aanpak gericht op ondersteuning van de meest kwetsbare en moeilijk bereikbare eenzamen en dat dit zou voorzien in dat waar het BOP-amendement om vroeg is slechts ten dele waar. De doelgroep waar wij aandacht voor vragen ís al in beeld bij zorgverleners en desondanks wordt te weinig herkend dat eenzaamheid deel uitmaakt van hun zorgvraag. Met ons amendement zou het college zijn gedwongen daar op korte termijn verandering in aan te brengen.

Wij vinden het teleurstellend om niet te zeggen onbegrijpelijk dat ons amendement geen steun kreeg in de raad, maar troosten ons met de toezegging van de wethouder dat de groep eenzamen waar de BOP specifiek aandacht voor vraagt zal worden meegenomen in de verdere uitwerking van het actieprogramma. Om die reden stemden wij vóór het actieprogramma. De PvdA-motie steunden wij vanwege het ontbreken van gewicht niet.

Kees Koudstaal