Categorie archief: Blogs

Sigaar uit andermans doos

Erkan – 22-01-2016

Drie van de vier coalitiepartijen nodigen de kandidaat plannenmakers voor Paleis Soestdijk uit dit monument ‘s avonds in de schijnwerpers te zetten. ‘Zou het niet mooi zijn als het paleis gedurende de selectiefase in al z’n glorie in de schijnwerpers wordt gezet. Fraai uitgelicht en een waar pronkstuk. Is er iemand die dit op durft te pakken?’, sluiten CDA, VVD en CU/SGP hun oproep aan de kandidaten af. Typisch geval van een sigaar uit de doos van een ander. Als de meerderheid van de coalitiepartijen het zo belangrijk vindt het paleis in het licht te zetten, waarom dan geen voorstel dit uit de gemeentelijke zak te betalen? Vreest men onvoldoende steun in eigen raad of zijn de drie partijen gewoon krenterig?

Het einde van een jaar…

Marjo | 30-12-2015

… Van een jaar dat wat de lokale Baarnse politiek betreft een bewogen jaar was. Een jaar waarin afgelopen maand een raadslid telefonisch een doodsbedreiging ontving naar aanleiding van uitspraken over een te bouwen theehuis op landgoed Pijnenburg. Hoe en wat precies doet eigenlijk niet ter zake. Het feit dat zo’n bedreiging is uitgesproken is schokkend. In het korte statement van de burgemeester staat dit kernachtig verwoord.  Dat de VVD in de raadsvergadering van 16 december met een eigen verklaring kwam en daarmee een deel van de raadsleden overrompelde, was onbegrijpelijk. Een verklaring waarin zelfs gesproken werd over doodsbedreigingen aan meerdere raadsleden. Waarom niet vooraf de fractievoorzitters geïnformeerd en een gezamenlijk statement afgegeven? Is dat een fractie die de huidige coalitie leidt waardig?

Het jaar 2015 was ook het jaar dat de coalitie van BOP, D66, GroenLinks en PvdA sneuvelde en van een scheuring in de BOP. Daarover is al genoeg gezegd en ook te lezen op deze website. Het blijft treurig dat de coalitie niet op inhoudelijke gronden of bestuurlijke fouten  is gevallen, maar omdat het BOP-wethouder Kees Koudstaal niet werd gegund: er waren lieden uit op zijn val en daarin zijn ze geslaagd.

In de negen maanden dat de nieuwe coalitie onder leiding van de VVD Baarn bestuurt, hebben we weinig resultaten gezien en een hoop geklungel meegemaakt: kosten voor de sanering van de oude werf die keer op keer te laag ingeschat blijken te zijn; gedoe rond vergunningverleningen en gedoe rond de uitbreiding van De Trits, waarbij de coalitiepartijen hopeloos verdeeld en verward elkaar afvielen en bestreden en de VVD ook toen koos voor een solistische actie. Het schijnt dat na deze wanvertoning de rijen zijn gesloten… tot een volgende demonstratie van machogedrag. Ondertussen heeft dit daadkrachtige college nog geen vooruitgang kunnen melden over de nog op het bordje liggende hoofdpijndossiers rond de Kooy-garage en het gasontvangstation.  Het college mag nog van geluk spreken dat voormalig BOP-wethouder Kees Koudstaal rond het hoofdpijndossier Wintertuin wel een knoop durfde door te hakken.

Het jaar 2015 was ook het jaar dat gemeenten verantwoordelijk werden voor de zorg voor hun inwoners . Het eerste jaar waarin inwoners voor WMO, Jeugdzorg en Participatie bij de gemeente terecht konden. De zorg dichter bij de zorgvragers dus; helaas wel met minder budget. De overgang van het sociaal domein naar de gemeente is een ingewikkelde operatie die in Baarn in dit eerste jaar tot nu toe behoorlijk goed verloopt, al is er van een echte hervorming van de zorg nog geen sprake. De BOP heeft er de afgelopen maanden steeds voor gepleit, de voor de decentralisatie bestemde gelden ook daadwerkelijk voor de zorg te reserveren en niet meer te bezuinigen dan noodzakelijk is. Helaas denkt niet iedereen in de gemeenteraad er zo over.

In 2015 kwamen ook grote groepen vluchtelingen naar West-Europa en naar Nederland.  Op de vlucht voor oorlog en terreur in hun eigen land. Baarn ontving in september enkele dagen een groep vluchtelingen voor tijdelijke noodopvang in sportcomplex De Trits. Opvang die met de volle inzet van vele vrijwilligers een veel te korte periode van rust bracht na een vermoeiende en gevaarlijke reis. Tot het vertrek naar een nieuwe tijdelijke opvanglocatie. Tijdens de noodopvang in De Trits heb ik het in gesprekken zelf ervaren: vluchtelingen zijn veerkrachtig en energiek, ze willen hun leven weer opbouwen en bijdragen aan de Nederlandse samenleving. Toch leidt de grote toestroom  van vluchtelingen op veel plekken tot gespannen situaties. Uit angst en onzekerheid, en omdat problemen rond de opvang van vluchtelingen terecht lijken te komen bij andere kwetsbare groepen. Die angst en zorgen bleken ook tijdens de informatiebijeenkomst over de crisisnoodopvang. De tijdige en zorgvuldige communicatie door de burgemeester kon de angst en zorgen misschien niet wegnemen, maar bood wel de ruimte om die zorgen te uiten. Draagvlak ontstaat immers door goede communicatie, niet door rookgordijnen, jargon, vage procedures en wegduikgedrag en als blijkt dat de politiek de zorgen van inwoners serieus neemt. Voor 2016 werkt de gemeente Baarn in het kader van het bestuursakkoord versnelde asielopvang samen binnen de veiligheidsregio en de provincie Utrecht. Voorlopig  betekent dit dat het college inzet op het realiseren van de vanuit het rijk opgelegde taakstelling om in 2016 circa 70 vergunninghouders versneld te huisvesten. De BOP-fractie zal dit proces het komende jaar kritisch volgen en daarbij pleiten voor het zoveel mogelijk op een reguliere manier huisvesten van vergunninghouders.

Op naar 2016!

Tijd voor zelfreflectie in het gemeentehuis

20-12-2015

Er gaat blijkbaar veel verkeerd binnen de muren van het gemeentehuis. Je hoort zeggen dat bureaucratie en onkunde er strijden om de eerste plaats. Het VVD/D66/CDA/CU/SGP-college heeft laten weten dat de Baarnse ambtelijke organisatie op de schop moet. Zoals dat gaat in overheidsland wordt aan een extern bureau gevraagd een onderzoek naar het functioneren van het lokale ambtenarencorps in te stellen. Coalitiepartner VVD reageert bij monde van raadslid Colthoff op voorhand enthousiast: “Het Baarnse college toont daadkracht, dat mag zeker wel gezegd. Mijn oproep aan het college van 29 oktober om in actie te komen en de bureaucratie ook echt aan te gaan pakken, werd gisteren beantwoord door een raadsinformatiebrief over de organisatieontwikkeling. Niet alleen mooie woorden, maar ook concrete daden. Er is een verandertraject gestart, waarbij de focus ligt op verhogen van de kwaliteit van de organisatie. Dat is precies wat we in Baarn willen. En waar we als inwoners en ondernemers recht op hebben.”  Naar inwoners en ondernemers zal voortaan worden geluisterd. Disfunctionerende ambtenaren kunnen alvast op zoek gaan naar hun biezen. De Nieuwe Tijd is aangebroken in Baarn!

Voor CDA-fractievoorzitter Rik van Hardeveld is het nog maar de vraag of er sprake is van een gemankeerde ambtelijke organisatie. Dat maak ik op uit zijn reactie op de opwinding die laatst ontstond naar aanleiding van de gang van zaken in het vergunningstraject rond een tijdelijke schaatsbaan. Als gekend anti-nimby-lobbyist vindt de CDA-er het wijzen richting gemeente door inwoners van ons dorp al te gemakkelijk. Neen, volgens hem hebben we juist van doen met burgers die lastig zijn! Hij haalt zelfs de populariteit van Wilders aan om zijn verhaal kracht bij te zetten. Leest u de website van het CDA er maar op na.

Medio november meldde het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad dat ‘al voor de zomer aan de gemeentesecretaris is opgedragen op korte termijn passende maatregelen te treffen om de kwaliteit van de werkzaamheden te waarborgen’ en dat het managementteam daartoe een verbeterplan heeft opgesteld dat voorziet in ‘een groot aantal organisatorische en personele maatregelen’.

Ik heb het onverdeelde genoegen mogen smaken om na acht jaar oppositie voeren namens de BOP kortstondig als wethouder te acteren in de keuken van het gemeentehuis. Het past mij niet uit die school te klappen, maar ik ben van mening dat het inzetten van een duur extern onderzoeksbureau verspild geld zal blijken te zijn. Jaren geleden is onder verantwoordelijkheid van de top van de ambtelijke en bestuurlijke organisatie in het gemeentehuis al een veranderingstraject in gang gezet. Dat heeft gezorgd voor veel personele wisselingen in het gemeentehuis maar heeft kennelijk niet het gewenste resultaat opgeleverd. Het is de vraag of een nieuw ‘verandertraject, waarbij de focus ligt op verhogen van de kwaliteit van de organisatie’ wel zinvol is. Als na jaren van transitie de boel kennelijk nog steeds niet op orde is dan lijkt het mij zinniger de kwaliteit van de daarvoor verantwoordelijken aan de kaak te stellen. Naar mijn mening is het inschakelen van een extern bureau daarbij overbodig. Een moment van zelfreflectie zou hen die het aangaat beter passen. Het is vooral de vraag of men daartoe in staat is.

Kees Koudstaal

Cultuuromslag?

Marjo | 26-11-2015

De gemeenteraad ontving kort geleden een informatiebrief over  organisatieontwikkeling binnen onze gemeente. Het gaat om een verbetertraject dat in een stroomversnelling is geraakt na een aantal pijnlijke blunders met betrekking tot de vergunningverlening die speelde rond zowel de Speelfontein op de Brink als het Winter Village op het braakliggende terrein aan de Nieuw Baarnstraat. Het college schrijft dat er een scala aan maatregelen getroffen zal worden om een kwaliteitsslag binnen de ambtelijke organisatie te realiseren, een ambitie die ook al eerder in het collegeprogramma was verwoord.

De BOP is van mening dat het hoog tijd werd voor een verbeterplan. Sinds de presentatie van het coalitieakkoord tot en met de behandeling van het collegeprogramma en de begroting in de raad van afgelopen september en oktober  heeft de BOP steeds benadrukt dat het college in haar ambitie om de ambtelijke organisatie te verbeteren en de daarbij horende voorgenomen acties,  veel te eenzijdig gefocust was op het aanpassen van systemen en veel te weinig oog had voor de mensen op wie het aankwam.  Het woord ‘cultuurverandering’ ontbreekt totaal in coalitieakkoord en collegeprogramma, en toen de BOP  tijdens het debat over het collegeprogramma  juist de noodzaak van een cultuuromslag aan de orde stelde, werd zo’n cultuuromslag door coalitiepartijen als een  ‘niet objectiveerbaar’ modieus begrip terzijde geschoven.

Na de genoemde blunders is er nu eindelijk erkenning door dit college dat een cultuurverandering  noodzakelijk is om tot een transparante, en  vooral dienstverlenende organisatie te komen. De BOP is blij met dit voortschrijdend inzicht.  Tegelijkertijd is van belang dat die cultuuromslag niet beperkt zal  blijven tot alleen de uitvoerende ambtelijke organisatie , maar dat ook het college zelf en het managementteam voorbeelden zullen zijn van die noodzakelijke verandering in cultuur en werkwijze.  Want ligt daar niet de crux? Weerspiegelt een ambtelijke organisatie niet de cultuur die het bestuur uitdraagt? Is dat een afrekencultuur waar angst overheerst en het sleutelwoord ‘nee’ is,  of is er ruimte voor overleg en initiatief, voor dienstverlening met een attitude van ‘ja, tenzij’?  Denk aan wethouders die hun deuren open laten staan,  met hun ambtenaren een broodje eten in de kantine, en vooral ook buiten het gemeentehuis voortdurend in gesprek gaan met inwoners.

Tijdens de behandeling van het coalitieakkoord citeerde ik de Vlaamse  cultuurhistoricus David van Reybrouck die Nederland aan de buitenkant een pure democratie noemde, maar aan de binnenkant een technocratische regentencultuur. Helaas al te toepasselijk op de Baarnse bestuurscultuur, zoals die uit het coalitieakkoord en later uit het collegeprogramma naar voren kwam.

Bestuurders van het college, zowel wethouders als de burgemeester, zijn er niet alleen om ‘wet te houden’, maar minstens even belangrijk is dat zij leiding geven aan processen waarbij het gemeentebestuur betrokken is. Een voortdurende en zorgvuldige aansturing en afstemming is noodzakelijk om het verleden achter ons te laten.

 

 

 

Het topje van de piramide

Human-Pyramid

Marjo| 31-12-2014

Iedereen die, ook al is het zijdelings, te maken heeft met de zorg en met de verschuiving van verantwoordelijkheden en bevoegdheden naar de gemeente, heeft de afbeelding wel eens gezien. Aan de hand van een piramide wordt inzichtelijk gemaakt dat in het topje van de piramide de specifieke zorg zit: begeleid wonen, pleegzorg, individuele dagbesteding, behandeling en therapie, etc. Voor Baarn is de piramide hier te vinden.

Bij een toelichting op de piramide wordt meestal ook in een adem gemeld dat deze zorg het meeste geld kost. Logisch, want het gaat om mensen, en heel vaak om kinderen, die heel specifieke en intensieve zorg nodig hebben. De verhalen over deze intensieve zorg blijven meestal abstract. Het wordt pas echt concreet als het om je eigen kind gaat dat bijvoorbeeld meervoudig gehandicapt is, of om je partner die na een hersenbloeding een ander mens lijkt te zijn geworden.

Als raadslid is het niet altijd makkelijk steeds de individuele mensen die zorg nodig hebben voor ogen te houden. Daarom ging ik graag in op de uitnodiging om eens een half dagje mee te draaien in een gezinshuis in de regio. Dat was op zijn minst de moeite waard, maar vooral ook confronterend: vijf kinderen, waarvan drie uit hetzelfde gezin; allemaal beschadigd en allemaal liefdevol opgevangen. De gezinsmoeder vertelde iets over hun achtergrond. Nuchter, zonder opsmuk. Bijna tussen neus en lippen door kreeg ik te horen hoe drie kinderen uit één gezin uit hun huis waren gehaald, omdat moeder aan de drugs is, vader drinkt en vuurwapengevaarlijk is. Hoe verwaarloosd de kinderen waren en hoe ze die eerste avond in het gezinshuis als bange vogeltjes op de bank zaten. Hoe groot hun achterstand was. Ik kreeg te horen hoe een ander kind er op zijn derde getuige van was dat zijn vader op zijn moeder schoot en hoe het kind nergens te handhaven leek. En ik zag nu een gezin waarin de kinderen – tussen 9 en 16 jaar – na school thuiskomen, zelfstandig naar het dorp fietsen om een boodschap te doen, naar de knutselclub gaan, mij meetrekken naar buiten om hun diabolokunstjes te laten zien, en hoe de oudste jongen bijna zelfstandig het avondeten klaarmaakt. En hoe ze er tijdens het eten op los kletsen, van alles willen weten, grapjes maken. Een gewoon gezin zou je bijna denken. Ik hoorde ook de verhalen over zorgaanbieders en over de bezuinigingen die ook bij deze vorm van zorg zijn doorgevoerd en vaak de werkvloer rechtstreeks raken. Ook die verhalen worden zonder opsmuk verteld. En misschien komt het juist daardoor harder aan. Als ik na het avondeten afscheid neem, ben ik diep onder de indruk. Van deze gezinsouders die zonder poeha of blabla de juiste dingen doen om de kinderen vertrouwen te geven; van de veerkracht van deze kinderen die je een gelukkige toekomst gunt.

Vanaf morgen, 1 januari 2015, zijn de gemeenten aan zet. Ook de gemeente Baarn. De voorbereidingen zijn afgerond. Met de BOP in het college kunnen wij hier nadrukkelijk ons stempel drukken. Nu komt het aan op de uitvoering – die altijd beter zal kunnen. Daar zullen wij als BOP alert op blijven.

Wie zijn of haar ervaringen met ons wil delen is welkom. Wij horen uw verhalen graag. Om ons bij de les te houden en niet te vergeten dat uw zorg ook onze zorg is.

Oplossing zonder problemen

Berg| sept. 2013

Kunstgras heb ik altijd geassocieerd met chique hockeyverenigingen. Maar die tijd lijkt voorbij. Terwijl de gemeente door de bezuinigingen steeds minder geld heeft te besteden, wil zij een ton steken in een kunstgrasveld aan de Prof. Krabbelaan. De grasmat ziet er slecht uit en zal nog meer te lijden krijgen door het grotere aantal schoolkinderen dat er vanaf 2015 gebruik van gaat maken.
Het moet allemaal snel, snel gebeuren, omdat de Cruyff Foundation er nu 20.000 euro in wil steken. Deze bedragen staan niet in verhouding tot elkaar.
Vervanging door kunstgras is ‘noodzakelijk’ staat in de Baarnsche Courant. De grasmat ligt er slecht bij. Een foto in de krant toont een kaal doelgebied.
Ik kan me niet anders herinneren dan dat doelgebieden uitgetrapt zijn. Dat hoort er gewoon bij.
Zelf voetbalde ik als kind op een zompig trapveldje achter de Doormanlaan. Als kind maal je niet om modder. Je wilt de bal alleen maar zo hard mogelijk langs je tegenstander schieten. Dat klinische kunstgras in plaats van lekker geurend gras en modder waarin je zo goed kunt slippen, lijkt me ook een stuk minder fijn ravottten.
In mijn tijd had je geen kunstgras en was er dus ook geen ‘noodzaak’ de mat door kunstgras te vervangen. Er was ook geen Cruyff Foundation. Op Studio Sport zagen we Cruijff lekker door het gras sliden, waarbij wel eens een polletje omhoogkwam. Dat werd dan weer netjes aangestampt.
Kunstgras lijkt weer een oplossing, terwijl er geen probleem is. De gemeente verdedigt de uitgave ook door te wijzen op een toenemende bewegingsarmoede onder jong en oud. We moeten meer bewegen, omdat het gezond is (alsof we dat niet weten).
Het is het bevoogdende toontje dat de overheid steeds vaker aanslaat. Datzelfde geldt voor het argument dat sport de gelegenheid biedt om elkaar te ontmoeten, wat we naar de zin van burgemeester en wethouders dus blijkbaar ook te weinig doen…
Er zijn trouwens in Baarn meer dan genoeg mogelijkheden om te sporten en te bewegen.
Hoe ontstaat zo’n idee, vraag je je af. Moet elk potje geld gepakt worden? Ook als de gemeente hierop moet toeleggen?
In plaats van zich te bemoeien met onze privéaangelegenheden zou de gemeente er beter aan doen het eigen gedrag eens onder de loep te nemen en zich af te vragen of ze het (schaarse) gemeentegeld wel nuttig besteedt.

De firma Struisvogel & Co.

Bram van Ommen|1 juni 2008

Op woensdag 28 mei was ik ‘s avonds aanwezig bij de raadsvergadering om met eigen oren te horen wat de argumentatie van de gemeenteraad is op het omstreden project Noordschil.

De BOP, LTS en Hart voor Baarn deden een vurige oproep om niet te beginnen met bouwen voordat alle effecten op de volksgezondheid waren meegewogen. Geen van de 3 coalitiepartijen kon op aanhoudend aandringen van Kees Koudstaal antwoord geven of wonen op de Noordschil gezond was. Ze konden het wel, maar ze wilden het niet. Fractievoorzitter van de VVD, mevrouw Laseur, kwam niet verder dan wat ontwijkend hakkelen en stotteren. Het CDA had eigenlijk ook geen antwoord op de vraag, maar “omdat de wet het niet verbiedt is het goed.” Het antwoord van de PvdA, bij monde van de heer Van der Linden, is dat de A1 breder wordt en dus dat er minder files komen (files zorgen immers voor meer uitstoot van schadelijke stoffen) en dat er een geluidsscherm langs de A1 komt te staan.. De Heer Van de Linden vergeet daarbij te zeggen dat het autobezit in de komende jaren zal toenemen en dat de files nou eenmaal in lengte worden gemeten en niet in de breedte. Kortom: kortere files is voor de PvdA goed genoeg. Bovendien heeft meneer Van der Linden zelf geen zwarte ramen, hij woont immers in de componistenbuurt, dus die uitstoot van schadelijke stoffen valt wel mee.

Dit, dames en heren inwoners van Baarn, is hoe er wordt omgegaan met uw gezondheid. Zolang de raadsleden zelf geen hinder ondervinden in de vorm van zwarte ramen, hoeft u zich geen zorgen te maken!

Fijnstof is een modegril “En o ja, roken is ook ongezond en dat doen de mensen ook!”

Lees verder