Algemeen Politieke Beschouwing (2017)

Tijdens de raadsvergadering van woensdag 21 juni – in meerdere opzichten de langste dag van het jaar – was het bij het agendapunt ‘Perspectiefnota’  weer tijd voor de jaarlijkse Algemene Beschouwingen. Alle negen fractievoorzitters deden hun verhaal en pleitten voor dit en voor dat. Hier leest de 988 woorden van de BOP.

“Voorzitter, ik maak graag gebruik van de mogelijkheid om tijdens de Algemene Beschouwingen – niet gehinderd door interrupties – een politiek getint betoog af te steken. Het huidige breed door de raad omarmde vergadermodel biedt geen ruimte om dit tijdens reguliere raadsvergaderingen te doen! Dat is curieus, want insprekende burgers krijgen wel de gelegenheid om ongestoord hun verhaal te doen. Binnenkort wordt het vergadermodel geëvalueerd, maar ik vrees dat onze wens het vergadermodel aan te passen geen gehoor zal vinden bij een meerderheid van de raad. Zo blijft een vergadermodel in stand dat bovendien alleen gelegenheid biedt voor het debat tussen raadsleden onderling en de leden van het college goeddeels buiten schot laat.

Het is gebruikelijk om tijdens de Algemene Beschouwingen inhoudelijk in te gaan op de perspectiefnota die voorafgaat aan de begroting die later dit jaar door het college wordt gepresenteerd. Daar zie ik vanaf. De aanstaande begroting ligt samen met de beleidsvoornemens in grote lijnen al klaar op de ambtelijke tekentafels en ondertussen wentelt het college zich in zelfgenoegzaamheid over het gevoerde beleid. Het staat vrijwel vast dat de begroting straks welwillend zal worden ontvangen door de coalitiepartijen en ook de fracties die volgend jaar na de gemeenteraadsverkiezingen hopen te kunnen aanschuiven in een dan nieuw te vormen coalitie zullen er zich niet al te kritisch over uitlaten.

Tijdens de laatste Algemene Beschouwingen van deze raadsperiode blik ik graag even terug op de na de verkiezingen van 2014 gesmede coalitie. Daar kwam na amper een jaar al een einde aan. Ik kijk met gemengde gevoelens op die periode terug. Door het  toenmalige college is een aantal goede stappen gezet. Helaas bleek het om meerdere redenen onmogelijk vruchtbaar samen te werken met de D66-wethouder en moest het vertrouwen in die wethouder worden opgezegd. Tot mijn verbijstering echter werd toen het college opgeblazen door D66 die na het wegsturen van de eigen wethouder nota bene koos voor herstel van de oude politieke orde. Gedane zaken nemen geen keer en volgend jaar maart wordt er een nieuwe gemeenteraad gekozen. Hoe die eruit gaat zien moeten we afwachten. Oproepen om aan te sluiten bij andere groeperingen om te komen tot één lokale partij zijn wat ons betreft niet aan de orde. Het zou van weinig geloofwaardigheid getuigen als de BOP zich zou aansluiten bij een nieuwe partij mede gevormd door weglopers uit eigen kring…

Voorzitter, een belangrijk deel van het leven van de inwoners van onze gemeente wordt bepaald door landelijke en provinciale regelgeving en maatregelen. Zo gaat de gemeente niet over inkomstenbelasting, hoogte van de BTW, pensioengerechtigde leeftijd, vrijwillige levensbeëindiging, zorgpremies, eigen bijdragen en de hoogte van woontoeslagen. Daar komt nog bij dat de bewegingsvrijheid van de gemeente op diverse terreinen is beperkt door grotere samenwerkingsverbanden die zijn aangegaan met andere gemeenten. Zo is er in het kader van de transitie van het zorgdomein destijds gekozen voor een groot samenwerkingsverband met een spilfunctie voor de gemeente Amersfoort. De BOP zou graag zien dat er wordt gekozen voor verdergaande samenwerking met Bunschoten/Spakenburg en Soest, zoals nu al het geval is bij de sociale dienst. Het in kleiner verband optrekken met onze buurtgemeenten maakt dat wij als gemeenteraad meer mogelijkheden hebben om daar waar nodig bij te sturen.

Waar wij als lokale politiek wel een belangrijk stempel op kunnen drukken zijn de terreinen van ruimtelijke kwaliteit inclusief groenvoorziening en woningbouw. En wij kunnen beleid ontwikkelen dat juist tegemoet komt aan de eisen die de vergrijzing van de samenleving met zich meebrengt. In dit licht geloven wij de makelaarspraatjes niet die zeggen dat bouwen voor jonge gezinnen de voorspelde demografische ontwikkeling keert. En laten het nu juist die praatjes zijn die ten grondslag liggen aan de in november 2016 vastgestelde nieuwe Visie Wonen. Het vormt de rechtvaardiging voor een meerderheid van de raad om het bouwen van woningen op de Noordschil, pal naast de steeds drukker wordende A1, mogelijk te maken. Net als tien jaar geleden hebben wij geen vertrouwen in de omstreden meet- en rekenmodellen naar de milieueffecten. Dat de rijksoverheid adviseert géén scholen te bouwen binnen een afstand van 300 meter van autosnelwegen zegt wat mijn fractie betreft genoeg over het bouwen van woningen binnen een afstand van 100 meter van de A1. En, gelooft u mij, bouwdrift kent geen grenzen. Bij sommigen leeft al de gedachte om op de Rusthoekweide, waar nu nog Schotse hooglanders grazen, straks stenen te gaan stapelen. En, ik voorspel u, als de bouwlustigen hun zin krijgen zal straks ook het laatst overgebleven poldergebied langs de Eem er aan moeten geloven.

Waar de zucht naar woningen toe leidt zien we bij het in het groen gelegen seniorencomplex tussen de Troelstralaan, Groen van Prinstererlaan, Nolenslaan en Talmalaan. Met een beroep op die nieuwe woonvisie kiest Eemland Wonen voor sloop en het terugbouwen van eengezinswoningen voor jonge gezinnen. Dat de raad eerder dit jaar niet akkoord ging met de voorgestelde afbraak van de weliswaar kleine maar door de bewoners als prima ervaren woningen had voor veel fracties van doen met de gebrekkige informatieverstrekking aan de bewoners en juist niet met het behoud van de woningen voor de doelgroep! Door Eemland Wonen worden de bewoners met doemverhalen en een fikse oprotpremie onder druk gezet hun woning te verlaten. En de gemeenteraad laat het samen met het college gebeuren, gaat straks akkoord met een nieuw voorstel van Eemland Wonen en zo zal een karakteristiek groen seniorenwijkje met betaalbare huizen alsnog verdwijnen. Hetzelfde staat te gebeuren met soortgelijke seniorenwoningen op de Oosterhei.

Met de oproep dat Baarn een groene gemeente moet blijven en de hoop dat ons dorp in de toekomst financiële debacles als het parkeerterrein Laanstraat en het Gasontvangstation bespaard zullen blijven sluit ik deze Algemene Beschouwing van de Baarnse Onafhankelijke Partij (BOP) af.”