Maandelijks archief: januari 2019

Met het oog op verkiezingen kan alles verkeren…

De Tweede Kamerfractie van het CDA is om. Ze bepleit legalisatie van asielgezinnen met hier te lande gewortelde kinderen. Met het oog op de aanstaande verkiezingen en de wetenschap dat veel christen democratische broeders en zusters hier gewortelden een warm hart toedragen, is het politiek gezien een logische stap. Zeker ook na de uitspraken van de VVD-fractievoorzitter Dijkhoff inzake het Klimaatakkoord. Ook D66 sluit zich opportunistisch aan bij de pleit van het CDA. Het is nog maar de vraag of de kiezers zich tevreden zullen stellen met de door verkiezingsvrees ingegeven politieke moves van beide partijen. Met het oog op het vernijnig gehakketak dat de Haagse politiek steeds meer kenmerkt voorzie ik kort na de zomer extra verkiezingen.

Vorig jaar september diende de BOP een motie in waarin het college werd gevraagd bij de minister voor Immigratie & Asiel en zijn staatssecretaris te pleiten voor een in de lijn van het VN Kinderrechtenverdrag liggend rechtvaardig kinderpardon. Het CDA en D66 stemden tegen de motie, omdat zij het kinderpardon een typisch Haagse aangelegenheid vonden. Zou na het switchen van hun Haagse collegae de motie vandaag wel hebben kunnen rekenen op een meerderheid?

Ondertussen tekent zich in Den Haag een meerderheid af voor het verruimen van het kinderpardon. En daar mag wat mij betreft de vlag voor uit!

Kees Koudstaal

Eenzaamheid…

De BOP heeft vorig jaar geen steun gegeven aan de motie ‘Actieplan eenzaamheid bestrijden’. Niet omdat wij ontkennen dat eenzaamheid in Baarn voorkomt, maar omdat wij vreesden dat zo’n actieplan vooral zou insteken op ‘pleisters plakken’ en niet op het achterhalen van diepere oorzaken van eenzaamheid. Die zou je kunnen samenvatten onder de door Telegraaf-columnist Martin Visser onlangs aangegeven duiding: Kil Nederland. Nu het actieplan ‘Eén tegen eenzaamheid Baarn’  op tafel ligt worden wij alleen maar gesterkt in onze opvatting. Het plan somt voornamelijk op wat er al gebeurt op het terrein van de bestrijding van eenzaamheid en biedt geen handvatten waarmee de meest zorgelijke problemen kunnen worden opgelost.

Lees verder

Tel uw zegeningen…

Sinds de oprichting van de Staatskundig Gereformeerde Partij (SGP) in 1918 houdt men daar vast aan een bevindelijk gereformeerde lijn. Zo gelooft men in die kringen rotsvast in de onfeilbaarheid van het Woord van God dat tot hen komt via de Bijbel. Daarin wordt, net zoals in de Koran, homoseksualiteit ten zeerste verworpen. Zo komt het dat ook in het laatste landelijke verkiezingsprogramma van de SGP alleen het huwelijk tussen man en vrouw wordt verheerlijkt. Het homo- en transgenderstandpunt dat de partij met de ondertekening van de Nashville-verklaring door haar in Den Haag hooggewaardeerde partijleider Kees van der Staaij inneemt is niet meer dan een herbevestiging van het partijstandpunt. De nu ontstane commotie vind ik dan ook tamelijk overtrokken. De verklaring is ondertekend door rond de 250 orthodoxe christenen. Waar hebben we het over? 

Lees verder